جواد طوسی

جواد طوسی (متولد ۱۳۳۴ تهران)، از نویسندگان و منتقدانِ برجستهٔ سینمای ایران، حقوقدان و قاضی بازنشسته‌ی دادگستری است که در حالِ حاضر وکیلِ کانونِ وکلای مرکز است. طوسی، نوشتن نقد را برای مطبوعات از سال۱۳۶۲ با ماهنامه سینمایی "فیلم" آغاز کرده و طی سال‌های متمادی، نقدها و نوشته‌هایش در نشریات «دنیای تصویر»، «فیلم ویدئو»، «گزارش فیلم»، «سینما»، «سینما و ادبیات» و روزنامه‌های اعتماد و شرق به چاپ رسیده است. او عضوِ هیئتِ داورانِ بخشِ مسابقه‌ داخلیِ سینمای ایران (دوره ۱۹ و ۲۵) بوده و عضو هیئت انتخابِ فیلم‌های بخش مسابقه سینمای ایران، و فیلم‌های کوتاه در بیست و دومین جشنواره فیلم فجر بوده است. این منتقدِ برجسته، در سال ۹۴ فیلم « *قهرمان آخر* » را ساخت که شمایل نگاریِ یک فیلمسازِ مؤلف و بررسیِ دغدغه‌ها و نشانه‌های اصلیِ دنیا و جهان‌بینیِ او از زبانِ خودش است. مستند/پرتره‌ای که با سه فیلمِ مستندِ قبلی درباره‌ی «مسعودکیمیایی»، تفاوت لحن و اجرا دارد. یکی از مشخصه‌های اصلیِ جواد طوسی در اغلب نوشته‌هایش که ریشه در سوابق شغلی و حرفه‌ی اصلیِ او دارد، دغدغه‌مندیِ اجتماعی و عدالت‌خواهی است. او معتقد است نقطه‌ی دیدِ اصلیِ یک منتقد و نویسنده‌ی اهل رسانه را، جامعه‌ی پیرامونش تعیین می‌کند. با چنین بینش و دیدگاهی، در جوامعِ ملتهبی مثلِ جغرافیای کنونی و معاصرِ ما، منتقد لزوماً باید دیدگاهِ عمیقِ اجتماعی و حسیِ «مردم‌شناسانه» داشته باشد...