امسال در شصتمین جشنوارهی بینالمللی کارلوویواری «ژولیت بینوش»، جایزه «گوی بلورینِ» جشنواره را دریافت کرد. این جایزه بخاطر «دستاوردهای هنریِ درخشانی بود که این چهرهی برجستهی سینمای جهان، با کارنامهای که جوایزی ارزشمند ازجمله اسکار، کن، برلین، سزار و چهار جایزه فیلم اروپا را دارد، اهدا شد.
بینوش روز پنجشنبه ۱۸ تیر ماه (۹ ژوئیه ۲۰۲۶)، در «کارلوویواری تئاتر»، در دیدار با خبرنگاران نکاتی شنیدنی از ساختِ فیلم «کپی برابرِ اصل» ساخته زندهیاد «عباس کیارستمی» کارگردان سرشناس سینمای ایران را بازگو کرد. کیارستمی سال ۲۰۰۰ رئیسِ هیأتِ داورانِ بخش مسابقهی جشنواره کن بود و بینوش برای بازی در فیلم «کپی برابر اصل»، جایزه بهترین بازیگر زنِ این جشنواره را دریافت کرد. کیارستمی در آن سال از این ستارهی فرانسوی برای سفر به تهران دعوت کرد. اگر چه بینوش در ابتدا تصور میکرد با توجه به ملیتش چنین سفری غیرممکن است، اما سرانجام این دعوت را پذیرفت و راهی ایران شد. در دیدارهایی که او با خبرنگاران و پارهای از فیلمسازان داشت، کیارستمی طرحِ داستانیِ جذابی را برای او بازگو کرد. بینوش ماجرا را اینگونه به یاد میآورد: «به او اعتماد کردم. بعد او به من گفت که هیچکدام از آن پیچوخمهای قصه که برایت نقل کردم، واقعیت نداشته؛ و در واقع، داستان این فیلم یک طرح چند سطریِ ساده است.»
کیارستمی داستان را به زبان انگلیسی تعریف میکرد و از اینکه بینوش متوجه حرفهایش میشد، بسیار خرسند بود. آنها همکاری خود را به شیوهای غیرمعمول نهایی کردند. بینوش توضیح داد: «تکهای کاغذ جدا کردم و قراردادی بین خودمان نوشتم. انگشت عباس را به رنگ آغشته کردم و آن را به عنوانِ امضا روی کاغذ فشار دادم. سپس خودم هم همین کار را کردم. توافق ما اینگونه شکل گرفت.»
بینوش در توصیف این شیوهی کاری غیرمعمول گفت: «پیش از آغاز فیلمبرداری، کیارستمی و یکی از همکارانش فیلمنامه را با هم اجرا میکردند. آنها پیش از شروع فیلمبرداری، صحنههای فیلمنامه را در همان لوکیشن اجرا و ضبط کردند. یک روز پس از پایان فیلمبرداری در روستایی کوچک در توسکانی، کیارستمی سراغم آمد و فیلم نهایی را به من نشان داد. او در تمام طول فیلمبرداری مشغول تدوین بود، بنابراین کار از همان موقع آماده و کامل شده بود.»
بینوش خطاب به تماشاگران گفت: «از تماشای فیلم لذت ببرید. به نظر من این فیلم یک کمدی است؛ هر چند در مراسم اکران اولیه در جشنواره فیلمِ کن، تنها کسی که میخندید من بودم. نمیدانم چرا!؟» یادی از «کریستوف کیشلوفسکی» «ژولیت بینوش» خاطرهای هم از بازی در فیلم «آبی» نقل کرد. فیلمی که بازی در آن، جوایزی از جشنوارهی کن و جشنواره فیلم «ونیز» برایش به ارمغان آورد.
کپی برابرِ اصل
او دربارهی نقش خود به عنوان همسر یک آهنگساز که خانوادهاش را در تصادف رانندگی از دست داده است، گفت: «حدود دو سال پیش از فیلمبرداری، با زنی آشنا شدم که همسر و پسرش، جاستین، را از دست داده بود. بنابراین وقتی فیلمنامه «آبی» را خواندم، مشتاق بازی در آن بودم. پیشتر با کریستوف دیدار کرده بودم؛ او میخواست در فیلم «زندگی دوگانه ورونیک» بازی کنم، اما نتوانستم چون مشغول بازی در فیلم «عشاق روی پل» بودم. بازی در «آبی» به نوعی برایم آسان بود، چرا که پس از شنیدنِ آنهمه ماجرا درباره جاستین، گویی او را در وجودم حل کرده بودم.
«آبی» اثری برجسته است که به دست افرادی برجسته خلق شده است: «جدا از کیشلوفسکی، «اسلاومیر ایدزیاک» (فیلمبردار) و «زبیگنیف پرایزنر» (آهنگساز) همه درخشان بودند. پرایزنر کسی بود که من را با فرایندِ ساختِ موسیقی برای این نقش آشنا کرد. فضای همکاری آنها سرشار از شوخطبعی بود. کریشتف انسانی فروتن و سختکوش بود. او تمرکز عمیقی بر جزئیات داشت و داستانهایش را از طریق همین جزئیات روایت میکرد. من امروز جایِ خالی کیشلوفسکی را بهشدت احساس میکنم.
وقتی خبرِ مرگش را شنیدیم، همهی ما در شوک بودیم. زمانی که برای مراسمِ خاکسپاری از ماشین مقابل کلیسا پیاده میشدم، با خودم گفتم: کریشتف، نشانهای به من بده که حالت خوب است. و بلافاصله پس از آن، صدای بسیار بلندِ بوق یک کامیون بلند شد. عجیب است که حالا دارم گریه میکنم، چون او در طول فیلمبرداری مدام به من میگفت: «بدون اشک!» من فقط همان روز اول، در صحنه آغازین فیلم که در بیمارستان میگذشت، سرِ صحنه گریه کردم…»
بینوش سپس برای تماشاگرانِ حاضر در «گرند هال» آرزوی تماشای فیلمی لذتبخش کرد و گفت: «سینما یعنی سهیم شدن.»
معرفی نخستن فیلم «ژولیت بینوش» در مقام کارگردان: «کارل اوخ» مدیر هنریِ جشنواره، هنگام دعوت از «بینوش» برای رفتن روی صحنه گفت: «شخصیتی نمادین به کارلوویواری آمده است؛ کسی که سالها رؤیای حضورش را در اینجا داشتیم. یکی از تحسینشدهترین بازیگران جهان که سال گذشته نخستین تجربه کارگردانیش را نیز رقم زد. بینوش در این مراسم با «سباستین دو فونسکا» تهیهکنندهی فیلمش، همراه است. آنها درکنارِ هم، فیلم In-I in Motion را خلق کردهاند؛ اثری که از تلفیق دهها ساعت فیلمبرداری از اجراهای مشترک بینوش و «اکرم خان» رقصنده و طراح رقص شکل گرفته است.
گزارش: منصور جهانی جشنواره بینالمللی فیلم کارلوویواری ۲۰۲۶
