(Only Murders in the Building)
فصلِ اولِ سریالِ خوش ساخت اما سرگرمکنندهٔ «قاتلی از میانِ همسایگان» که درمایههای کارآگاهی، با مایههایی از طنز ساخته شده، با مرگِ ناگهانیِ تیم کونو(جولیان چیچی) از ساکنینِ ساختمانِ آرکونیا، شروعی خوب و درگیرکننده دارد. سه همسایه یعنی اولیور پانتوم(مارتین شورت)، چارلز هیدن(استیو مارتین) و میبل(سلنا گومز) به طور اتفاقی با هم ملاقات میکنند و به دنبالِ حلِ معمایِ مرگِ “تیم کونو” میگردند؛ این سه نفر که هر یک به دلایلی، از جامعه جدا افتاده اند و در زندگی، آدمهایی شکست خورده هستند، روزگارشان را با شنیدنِ پادکستهای جنایی پر میکنند. حالا با این مرگ، هدفی مشترک پیدا میکنند و تصمیمی مضحک میگیرند: «ساخت پادکستی در رابطه با مرگ تیم کونو!» سئوال اینجاست که آیا “تیم کونو” واقعا طبق گفتهی پلیس خودکشی کرده یا به قتل رسیده است؟
«قاتلی از میانِ همسایگان» که سریالی جنایی/کمدی است، با صحنهای پر کشش آغاز میشود و از همان شروعِ قصه، مخاطب را درگیرِ یک تریلرِ مهیج میکند و تا قسمتِ پایانی، بیننده را با خود همراه میکند. سریالی با فضایی گرم و پرکشش که با استفاده از تضاد میان فضای تلخِ مرگ، و کمدی، و حرکتِ دوربین در دکورهای شلوغ و پر رنگ و لعاب، موفق میشود ترکیبِ موفقی از جنایت و طنز را خلق کند. مرگی مشکوک در مجتمعی، با همسایههای بی شمار در نیویورک اتفاق میافتد، پیچ و خمِ داستان طوری است که و هرچه جلوتر میرود، پیچیدگیهای قصه بیشتر میشود. البته داستان در شخصیت پردازیها، گامی فراتر برنمیدارد و خودِ قصه هم لایههای زیرین ندارد و بیشتر یک راحتالحلقوم است که نیاز به کشف و شهود ندارد. اطلاعاتِ ما از گذشتهُ شخصیتها ناکافی است، هیچ یک از آنها اختلال و یا ویژگیِ خاصی ندارند و همگی در سطح باقی میمانند و انگیزهُ قاتل از اقداماتش چندان محکم نیست.
بهغیر از ضعف در شخصیتپردازی، اما فراز و فرودِ داستانیِ سریال، پُرکشش و بسیار ساده است. پیدا کردنِ مظنون بیشتر حالتِ تفریح دارد و قرار نیست مثل دیگر سریالهای جنایی، صحنهها سنگین و دارای پیچیدگیِ ذهنی باشد، از این جهت یادآور سریال کمدی/جنایی «دیزیهای جسور» محصول سال ۲۰۰۷ است که یک شیرینیپز با استعدادِ منحصربه فردش میتوانست مردگان را تنها با لمسِ بدنشان، زنده کند!
میدانید که آن سریال سه کارگردان(لارنس تریلینگ، آدام کین، پیتر افالون) داشت درحالی که این سریال با دو کارگردان ساخته شده که تازه یکی از کارگردانها “استیو مارتین” خودش ایفاگرِ یکی از نقشهای اصلی است. بازیها از بازیگران فرعی تا اصلی، اغلب یکدست است. حتی آقای مارتین کارگردان سریال که بارِ اصلیِ کمدی را به عهده دارد و موفق شده از سادهترین صحنهها، لحظههایی فانتزی و کمیک خلق کند. مارتین شورت هم در بازیگری پا به پای کارگردانِ سریال، توانسته زوجی دوست داشتنی در کمدی تشکیل دهد. حضورِ “سلنا گومز”، ستارهُ موسیقی پاپ، بسیار کنجکاویبرانگیز است و یکی از دلایلی که هر مخاطبی را برای دیدنِ این سریال ترغیب میکند، شاید او باشد هرچند خانم گومز، آنطور که باید توقعِ مخاطب را در بازیگری برآورده نکرده اما محبوبیت او در دنیای موسیقی، باعث اشتیاق مخاطب برای دیدن سریال است.
سریال از همان تیتراژ اولیه، مخاطب را به دنیایی گرم و صمیمی در مجتمع آرکونیا دعوت میکند. اگر دنبالِ فاصله گرفتن از زندگی روزمره و دیدنِ یک شو یا سریال، برای گذرانِ وقت هستید، سریالِ «فقط قتلهای داخل این ساختمان» در ده قسمت، و پنج فصل، با زمانِ سی و پنج دقیقهای گزینهُ مناسبی است.
مشخصات سریال:
(Only Murders in the Building)
سازندگان:استیو مارتین و جان هافمن
بازیگران:استیو مارتین، سلنا گومز، مارتین شورت و جولیان چیچی
سال ساخت: ۲۰۲۵_۲۰۲۱
کشور سازنده: آمریکا
