Skip to main content

پارک‌سیتی، یوتا | ژانویه ۲۰۲۶ – جشنواره فیلم Sundance Film Festival در سال ۲۰۲۶ بار دیگر به‌عنوان مهم‌ترین ویترین سینمای مستقل جهان آغاز شده است؛ جشنواره‌ای که همواره محل کشف صداهای تازه، روایت‌های جسورانه و سینمایی است که بیرون از منطق استودیوهای بزرگ نفس می‌کشد. ساندنس امسال، در حالی که آخرین دوره‌های خود را در یوتا تجربه می‌کند، ترکیبی پرانرژی از فیلم‌های آمریکایی و بین‌المللی را در بخش‌های رقابتی به نمایش گذاشته؛ آثاری که از بحران‌های خانوادگی و هویت فردی تا سیاست، مهاجرت و مقاومت فرهنگی را در بر می‌گیرند.

تمرکز بر بخش مسابقه:

بخش‌های U.S. Dramatic Competition و World Cinema Dramatic Competition همچنان قلب تپنده جشنواره‌اند؛ جایی که فیلم‌سازان جوان و مستقل با زبان‌های بصری متفاوت و روایت‌های شخصی، تصویری تازه از جهان معاصر ارائه می‌دهند. امسال، بسیاری از فیلم‌ها به‌وضوح به تنش میان زندگی خصوصی و فشارهای اجتماعی می‌پردازند؛ تمی که در آثار آمریکایی و بین‌المللی به‌شکل‌های گوناگون تکرار می‌شود.

حضور سینمای ایران‌تبار: «خانه‌ی دوست اینجاست»

در میان فیلم‌های شاخص بخش مسابقه، The Friend’s House Is Here توجه ویژه‌ای را جلب کرده است. این فیلم که در بخش مسابقه درام آمریکا به نمایش درآمده، ساخته‌ی فیلم‌سازان ایرانی‌تبار است و روایتی معاصر از دوستی، آزادی و زیست هنری در فضایی محدود ارائه می‌دهد.
فیلم با تمرکز بر دو زن جوان و فضای هنری زیرزمینی، از خلال رابطه‌ای صمیمی و شکننده، تصویری انسانی از مقاومت روزمره می‌سازد؛ مقاومتی که نه در شعار، بلکه در خودِ زندگی جریان دارد. انتخاب این اثر در بخش رقابتی، بار دیگر جایگاه سینماگران ایرانی‌تبار را در گفت‌وگوی جهانی سینمای مستقل برجسته می‌کند.

فیلم‌های مهم دیگر بخش مسابقه:

در کنار این فیلم، چند عنوان دیگر نیز از همان روزهای نخست به‌عنوان آثار قابل‌توجه مطرح شده‌اند:

در مسابقه درام آمریکا، فیلم‌هایی با ساختارهای روایی تجربی و بازی با ژانر، تصویری تازه از خانواده، بدن و طبقه اجتماعی در آمریکا ارائه می‌دهند.

در مسابقه جهانی درام، آثاری از اروپا، آسیا و آمریکای لاتین دیده می‌شود که اغلب بر تجربه زیسته در شرایط بحران,جنگ، مهاجرت، فقر یا فروپاشی روابط,تمرکز دارند و با زبان بصری مینیمال یا شاعرانه روایت می‌شوند.

بخش‌های مستند رقابتی نیز با پرداختن به سیاست، تاریخ فراموش‌شده و کنش‌گری اجتماعی، نشان می‌دهند که ساندنس همچنان به مستند به‌عنوان نیرویی برای تغییر باور دارد.