با وجود قطع یا اختلال موقت در راههای ارتباطی، «سینمای بدون مرز» در کنار شما ایستاده است؛ نه از سر تفنن، بخاطر باورمان به راهی که در پیش گرفتهایم. باوری که سالها پیش شکل گرفت و به تولد سینمای بدون مرز انجامید. سینما پیش از هر چیز نماد «حرکت» است. حرکتی رو به جلو، حتی زمانی که راهها بستهاند، صداها بهسختی میرسند و فاصلهها بیش از همیشه به چشم میآیند.
ما خوب میدانیم که این روزها ارتباط با بسیاری از شما، خوانندگان وفادارمان در ایران، آسان نیست. میدانیم که گاهی خبرها دیر میرسند، مقالهها با تأخیر خوانده میشوند و گفتوگوها ناتمام میمانند. اما درست در همین نقطه است که باید با صدای بلند گفت: نه سینما از حرکت بازمیایستد و نه تعهد ما در روایت، تحلیل و بازتاب سینمای جهان دچار وقفه میشود.
«سینمای بدون مرز» از روز نخست با این اندیشه پا گرفت که سینما محدود به جغرافیا، زبان، سیاست یا مرزهای بسته نیست. سینما تجربهای انسانی است؛ حافظهای جمعی که از دل تاریکترین سالنها تا روشنترین قابها امتداد دارد. اگر امروز راههای ارتباطی موقتاً دچار اختلال شدهاند، این نه اولین بار است و نه آخرین بار. تاریخ سینما، همانقدر که تاریخ تصویر است، تاریخ عبور از موانع نیز هست.
ما همچنان خواهیم نوشت. همچنان فیلمها را خواهیم دید، جشنوارهها را دنبال خواهیم کرد، از فیلمسازان مستقل خواهیم گفت، از صداهایی که کمتر شنیده میشوند دفاع خواهیم کرد و سینمای جهان را ـ از هر کجا که باشد ـ با همان دقت و وسواسی که به آن باور داریم، بررسی خواهیم کرد. این کار نه واکنشی لحظهای، بلکه ادامه مسیری است که سالهاست انتخاب کردهایم.
تعهد ما به شما، تعهدی حرفهای و اخلاقی است. نه وابسته به سرعت اینترنت، نه مشروط به آسانی ارتباط. ما خود را بخشی از گفتوگویی بزرگتر میدانیم؛ گفتوگویی میان تصویر و اندیشه، میان فیلم و تماشاگر، میان جهان و انسان. حتی اگر این گفتوگو گاهی با تأخیر ادامه یابد، نفس آن قطع نخواهد شد.
در این فاصله، شاید نتوانیم مثل همیشه صدای شما را بیواسطه بشنویم، اما حضور شما را حس میکنیم. در هر مقالهای که نوشته میشود، در هر نقدی که منتشر میشود، این آگاهی با ماست که آن سوی این فاصله، خوانندگانی هستند که سینما برایشان صرفاً سرگرمی نیست؛ راهی است برای فهم جهان، برای گفتوگو، برای امید.
ما به دیدار دوباره ایمان داریم. به روزی که این فاصلهها کوتاه شود، ارتباطها دوباره روان گردد و گفتوگو از نو، بیوقفه و بیواسطه، ادامه پیدا کند. تا آن روز، «سینمای بدون مرز» به کار خود ادامه میدهد؛ با همان باور قدیمی و ساده:
سینما میماند، چون انسان میماند.
به آرزوی دیدار دوباره شما.
