فیلم شخصیت محورِ «کج پیله» اثر تازهٔ هاتف علیمردانی، با فضایی کمدی و فانتزی، یادآورِ فیلم ترکیهای «اوه!بیلندا» است که موقعیت داستان و شخصیتهای اصلی، شباهتِ بسیاری به هم دارند. الناز شاکردوست که مسیر تازه در کارنامه هنریاش با بازی در فیلمِ «خفهگی» آغاز شد و خوش هم درخشید، در آثار اجتماعی چون «شبی که ماه کامل شد»، «ابلق» و «تیتی» هم توانست از پیلهٔ مانکنی در فیلمهای گذشتهاش خارج شود و توانائیش را در نقشهای مختلف اثبات کند؛ حالا او در فیلمِ «کج پیله»، خودش را با نقشِ چالش برانگیز تازهای مواجه کرده و مردپوش شده است.
الناز شاکردوست در این فیلم نقشِ مرد جوانی از طبقهٔ متوسط را بازی کرده است. گریمِ مردانهٔ الناز شاکردوست با مهارت و هنرمندیِ چهرهپردازانی مثلِ رکسانا نیک پور و امیر سعادتی کیا آنقدر با جزئیات و توانایی انجام شده که مخاطب تا مدتی با دیدنِ این شخصیت، جا میخورد. از زاویهٔ بازیگری، میتوان گفت الناز شاکردوست تقریبا از پس این نقشِ سخت برآمده و توانسته مردی از طبقه کارگر را نه بازی، که زندگی کند و لحظاتِ کمدیِ فیلم را با نرمش بسیار باورپذیر ظاهر شود بشکلی که تماشاگران را در سالن بخنداند؛ شاید تنها ضعفِ او در این نقش تاحدی تغییر صدا است چون صدای زنانهاش تاحدی مشخص است، البته باید بپذیریم که تارهای صوتیِ بسیاری از خانمها با تمام تلاشی که میکنند مردانه نمیشود! شخصیتِ اسد، در کارنامهُ شاکردوست اتفاق تازهای است و بازیِ چنین نقشی، جسارت میخواهد. معمولا در سینمای ایران، مردان نقش زنان را ایفا میکنند البته چند باری در سینمای قبل از انقلاب، بازیگرانِ زن، مردپوش شده بودند مثل شمسی پهلوون با بازی فروزان.
حالا فیلمِ «کج پیله» در بینِ کمدیهایی که مردان زنپوش میشدند، برای تماشاگران تازگی داشت. در سینمای جهان، چنین نقشهایی به مراتب بیشتر است مثلاً مریل استریپ در سریال «فرشتگان در آمریکا»، یا آنجلینا جولی در «سالت»؛ کیرا نایتلی هم در «دزدان دریای کارائیب» این نقش را خوب درآورده بود.
تمام حرف فیلمِ «کج پیله» که به عنوانِ یک شعار مورد نظر کارگردان بوده، در یک جمله خلاصه میشود: «به مرد بودن و زن بودن نیست، به آدم بودن است…»
فیلم؛ جنسیت مرد و زن و قشر ثروتمند و کارگر را مقابل هم قرار داده و هر دو را الناز شاکردوست بازی کرده است. قصهٔ فیلم هم این شکلی است: «سیما ثروتی که بازیگر موفقی در تئاتر است، از مردان نفرت دارد و نگاهش جنسیت زده و طبقاتی است؛ او طی اتفاقی، تبدیل به مردی از طبقهُ کارگر میشود و حال باید زندگیِ جدیدی را تجربه کند که قبلاً در مقابل آن گارد داشت.»
از نکات موفق فیلم میتوان به انتخاب بازیگرانِ مکمل اشاره کرد؛ الناز شاکردوست در کنار نعیمه نظام دوست زوج کمدیِ موفقی را شکل داده اند و از پسِ لحظات کمیکِ فیلم برآمدهاند. ایدهُ اولیهٔ داستان، جذاب است و تا اوج و جایی که سیما مرد میشود، خوب پیش میرود اما برای ادامهُ داستان و فراز و فرودها، پتانسیل اولیه داستان کم میآورد و تاحدی افت میکند و سمت و سوی کلیشههای فیلم فارسی میرود.
«کج پیله» فیلمی است برای گیشه، یک تجاری/کمدیِ که نسبت به دیگر آثار کمدیِ تکراری که ما را به دههٔ شصت میبرد، البته ریتم و کارگردانی فیلم باطراوت است و تازگی دارد و نشانگر خلاقیت کارگردانی است که چهرهای ظریف و خوش اندام را در قالب مرد، باورپذیر درآورد و بازیِ خوبی از بازیگرانش بگیرد.
